Bedgenoot
Sinds ik op die steiger naar haar floot
Met mijn bronzen bovenlijf ontbloot
Werd zij al snel mijn bedgenoot

Nageslacht
Dat was waar zij enkel maar aan dacht
Daarvan heb ik nu een stuk of acht
Een bedgenoot en nageslacht

Maar ondanks dat grut is mijn Ruth nog steeds een stoot
En mijn jongeheer salueert, o bedgenoot

Bedgenoot
Vrijend tot het vroege morgenrood
Over negen maanden weer een loot
Verslingerd aan mijn bedgenoot
Mm mm mm mm mm mm mm

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kringloop

Ottoburgschool
Foto E. van der Waals: Ottoburgschool
 
Je sluit je ogen en de film begint.
De bioscoopzaal is je eigen leven.
Je hoort het snorren van de spoel, en éven
kijk je weer door de ogen van het kind
 
dat door de Lindelaan lijkt aan te zweven - 
die eerste dag naar school waar het begint.
Het schoolplein, de kastanjes met het grind,
de namen die de anderen al schreven.
 
En dan - het schoollokaal, de houten banken,
de hoge ramen waar de zon door schijnt,
de schoolplaat aan de wand die je verlicht:
 
De zee, de waterdamp die zich verdicht
tot wolken, regen, sneeuw, begin en eind.
De cirkelgang is rond. Genoeg te danken.
 
 
Met dank aan Eelco van der Waals voor de toestemming om dit sonnet met de foto hier te mogen plaatsen