sad

Foto Jon Tyson op Unsplash

De lucht is grauw – een lome soort van zondag
Mijn hoofd is stevig knallend uitgezet

De lucht is grauw – alleen nog de balkonvlag
Verwijst veelkleurig naar het kerstbuffet

Alsof ik in een lome soort cocon lag,
Zo werd ik wakker in mijn woonchalet

De vredevolle ochtendrust van zondag
Fungeert voor mij als valiumtablet

Het voelt of ik steeds tegen het plafond rag:
Mijn hoofd is stenig, bonkend tot-en-met

Geen zevenklapper, strijker of kanonslag
Verjaagt me hevig knallend uit mijn bed

Ik ben compleet door (als het in jargon mag)
De SAD in winterslaap gezet

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Demasqué



mijn moeder sprak vol trots van heldendaden
verricht door hem, die stoere oom soldaat
zijn borst vol lintjes deed zijn moed wel raden
kritiek verdroeg ze niet, dan werd ze kwaad

hij was voor mij, het kind, een man van kracht
hij droeg een streepje ergens op een mouw
dat was voor wonden van een felle klauw
een tijgerin had hem die toegebracht

maar heldendaden bleken ploertenstreken
het roofdier werd een vrouw of zelfs een kind
en zoveel meer is vuig, onwaar gebleken

soms stormt de vraag nog kwellend door mijn geest
en jaagt de angst me bijna door het lint
had ik niet ook zo kunnen zijn, zo'n beest