Als tante kwam, begon ik vaak te beven,
want proper als mijn tante was er geen.
Afkeurend keek zij altijd om zich heen,
alsof ik in een zwijnenstal zou leven.

Haar vinger gleed vakkundig langs de lijsten
en kwam dan zwaar bezoedeld weer omhoog
waarna die wuivend voor mijn blik bewoog,
want wei... nee, niets voldeed aan haar vereisten.

En soms, na uren sloven, schrobben, sjouwen,
leek er geen enkel vuiltje aan de lucht,
dan slaakte tante toch een diepe zucht
en wees mij op de vegen op mijn mouwen.

O tantelief, zo proper en integer,
nu rest er niets van u dan stof en as.
Maar toen u uitgestrooid werd over 't gras,
greep ik werktuigelijk naar blik en veger.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vleugels op de Ventoux

montventoux
 WikimediaCommons
 
Een dwaze fan in sinterklaasgewaad
Ziet Limburgs wielerhoop in barre tijden
Vol lef het peloton aan flarden rijden,
Roept opgewonden: 'Onze Eddy gaat!'
 
Zijn drieste vlucht slaat in als een granaat
De spanning in de koers is haast te snijden
Want Eddy Vleugels laat de renners lijden
Zijn demarrage kraakt hun ruggengraat
 
Wat zou hij met een klinkend resultaat
De niet verwende wielerfan verblijden
Maar kan dit jonkie voor de zege strijden
Met zeven achtervolgers van formaat?
 
Een Fransman roept vol spot: 'Eddy le fou!'
We zijn pas op de tenen der Ventoux
 
 
 Frits Criens. Uit het samenwerkingsproject van Frits Criens en Hans Manders "Vleugels op de Ventoux" (Liverse 2016)