Een knappe kroet te Hilversum
was bijna altijd in zijn hum.
Maar kreeg hij onverwachts een pluim,
dan schreeuwde hij in slechte luim:
“Ik pronk met eigen verenkleed
Dus steek die veer maar
(Speciaal voor Kick van der Veer)
Mensen, dit kán toch niet!
Hoor hem zacht reutelen!
Eventjes stuiptrekt hij nog
Met zijn poot
Treur om de zielige
Oostvaardersplassenmuis
Ieder jaar gaan er weer
Duizenden dood