Petrus zat me danig op de huid
"Hebben ze de honger al bestreden?
Is er écht nog oorlog daar beneden?"
Beide kwesties liet ik ongeduid
Kleine vragen werden niet vermeden
"Geef nu eindelijk eens hom of kuit!
Hoeveel stukken in een rol beschuit?"
Blijkbaar hoort hij nooit iets van het heden
Ook mijn graf gaf enkel dof geluid
Had geen antwoord op zijn smeekgebeden
Mijn verscheiden was te lang geleden
"Laat maar zitten!", zei hij tot besluit
Zijn frustratie heeft hij niet verzwegen
"Onder welke steen heb jij gelegen?"
