prikkie
Flickr.com
 
Ik wil ‘n prikkie, ‘n prikkie, ‘n prikkie
Ik wil ‘n prik van AstraZeneca
Ik betaal als het moet met ‘n Tikkie
Voor ‘n prik van AstraZeneca
 
Ik steek mijn arm wel effe uit
Dus kom maar op en zet die spuit
Er is al veel te lang gezeurd
Ben ik nou ook eens aan de beurt
 
Geef mij m’n prikkie, m‘n prikkie, m‘n prikkie
En als ik straks naar dat terrasje ga
Bestel ik bij zo’n leuke chick
Giet ik de vaasjes in m’n mik
Dankzij die prik van AstraZeneca
Astra Ze Ze Zeneca
 
Ik wil ‘n prikkie, ‘n prikkie, ‘n prikkie
Ik wil ‘n prik van AstraZeneca
Weet u ‘m ergens te koop voor ‘n prikkie
Deze prik van AstraZeneca
 
Ook als het regent dat het giet
En of ie veilig is of niet
Volgens de Jonge vals alarm
Dus steek die naald maar in m’n arm
 
Geef mij m’n prikkie, m‘n prikkie, m‘n prikkie
En als ik strak weer aan de tapkast sta
‘n Uur of zeven, vaste prik
Van nu af tot m’n laatste snik
Dankzij die prik van Astra Zeneca
Astra Ze Ze Zeneca
 
 * Op de wijs van: Wilt u een stekkie (van de fuchsia) – Annie M.G. Schmidt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oma Geijsel

Mijn oma was een zachte, lieve vrouw
en ooit beroemd als operazangeres.
Maar toen ik klein was, gaf ze noch slechts les
en opa schuinsmarcheerde, was niet trouw.
 
Hun kindertal van zes liet hem blauw-blauw
want meestal zat hij bij een minnares,
verwekte er twee zoons in het proces:
Octavio, Masetto (’t luistert nauw).
 
Mijn oma zong nooit, zelfs geen lullaby.
Wel kon ze gek doen en ze imiteerde
met scheve ogen Madame Butterfly.
 
Haar kast vol geuren en geheimen, van die
relieken van toen oma glorieerde:
concertjurken, corsages van organdie.