Niels Blomberg leest zijn winnende gedicht voor


Die lange solo van November Rain
moet bij mijn uitvaart door de aula schallen.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.


Mij geeft hij kippenvel van top tot teen,
hij zal ook vast mijn nageslacht bevallen,
die lange solo van November Rain.

Al roept een enkeling ontzet ‘O neen’,
dat zal mijn laatste feestje niet vergallen.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

De erfenis leidt niet tot handgemeen,
wanneer men daar beluistert met zijn allen
die lange solo van November Rain.

Er is niet enkel treurnis en geween,
als Guns N’ Roses uit de speakers knallen.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

Wanneer ik daarna lig onder mijn steen,
dan hoor ik de muziek der hemelhallen:
die lange solo van November Rain.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

 

En jawel, weer is een Vrijeversmedewerker in de prijzen gevallen. Niels Blomberg won met deze villanelle de derde prijs in de Plantage Poëziewedstrijd. Van harte gefeliciteerd!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

84% recycled

Wat stripteasedanseressen, gratis dranken
Hij is nu absoluut te ver gegaan
Hij zat meer in de kroeg dan in de banken
Een groepje dames kijkt hem vragend aan 

En dan verdwijnt zijn hoofd onder het laken
Hij zet zijn lippen om hun lekkers heen
Hij denkt dat niemand hem nog iets kan maken
Zo slagen zij de eerste keer meteen 

Dat rottige gevoel blijft aan hem knagen
Zijn zwembroek zit nog vol met tropisch zand
Zo’n  viezigheid kan hij zelfs niet verdragen

Een slok tequila zet zijn keel in brand 
Mijn vader is verloren, dat staat vast
Qua aard sta ik met hem in groot contrast