Jules de Corte 1964 edited2
Wikimediacommons
 
Op 29 maart was het een eeuw geleden dat de bekende en geliefde liedschrijver, componist, pianist en zanger Jules de Corte werd geboren. Door het hele land treedt zijn zoon Ernst nu op met de groep De Corte en Consorten om de prachtige, tijdloze liedjes weer ten gehore te brengen.  
Vandaag eert Het vrije vers de ‘blinde ziener’ met een heerlijk strijdbaar lied, geïnspireerd door een samenwerkingsverband dat hij zelf als het dieptepunt in zijn carrière ervaarde. Het betrof het radioprogramma "Muze à go-go" uit de zeventiger jaren waarbij hij door het publiek opgegeven woorden in een lied moest verwerken.
Terecht natuurlijk dat protest! Dichters van Het vrije vers staan ook niet te trappelen om aan iets mee te doen waarbij weinig dichterlijke, voorgekauwde taal verplicht is...

 
Protestgedicht
 
Zoals de vrouw haar strijkbout aanzet om te strijken
Zoals het kind zijn jasje aantrekt voor de kou
Zoals de man zijn rits hanteert als-ie moet zeiken
Zo schud ik elke week een liedje uit mijn mouw
 
En God-weet-wat-voor duffe, suffe stomme wijven
Uit Boerensloot of wie-zal-zeggen waarvandaan
Die zelf maar net hun naam met moeite kunnen schrijven
Vertellen mij waar “het chanson” over zal gaan
 
De resultaten die zijn ieder om het even
t Gaat immers veel meer om de stunt dan om het lied
Ach ja, je moet weten te nemen en te geven
En je bent liedjeszanger of je bent het niet
 
Na even piekeren begin ik dan en tover
In pakweg drie kwartier mijn rijmeltje gereed
Willy Alfredo deed er heel wat korter over
Maar ja, die is dan ook een echte snelpoëet
 
Al wat ik ooit aan lief en leed heb opgeschreven
Al waar ik ooit naar heb gereikt of aan geraakt
Is door de plee gespoeld en het riool gedreven
Er is geen rat die daar problemen over maakt
 
Dit is het lied dat ik hardop zou willen zingen
Maar ja, dan zeggen ze: “De Corte wordt brutaal”
Derhalve doe ik beter het maar te verdringen
Maar: God vergelde het jullie honderdduizend maal
 
Hierna ga ik weer keurig over tot het stunten
En tot de orde van de Muze à go-go
Ik schrijf mijn woorden en mijn komma’s en mijn punten
Als: Jules de Corte, dorpsgek van de KRO
 
Met dank aan Ernst voor de toestemming dit lied hier te mogen plaatsen.
Op deze pagina is een uitstekende bio van Jules de Corte, geschreven door Cees van der Pluijm, te lezen.
Waar De Corte en Consorten allemaal optreden is te vinden op ernstdecorte.nl 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wens


Schilderij Andrew Wyeth


Met name aan het einde van de nacht
Wanneer de dag al bijna aangebroken
Nog even in zichzelf ligt weggedoken,
Vrees ik dat tijd tot stilstand wordt gebracht

Een flits waarin er vlugger dan je dacht
Tezelfdertijd een hand wordt toegestoken
En razendsnel een vonnis uitgesproken:
De hoogste tijd, er wordt op je gewacht

Zo hoop ik dat mijn laatste dag begint:
Een datum die lang vacuüm verpakt
Zijn hardheid snel verliest als ik hem open

Waarna ik het volstrekt aanvaardbaar vind
Dat je behoedzaam door de bodem zakt
Waarop je heel je leven hebt gelopen