Schilderij Henry Scott Tuke


Als Bakker met zijn fiere lid
volmaakt te koop loopt langs de stranden
ziet hij de kerels watertanden
die hopen op een gratis rit

Hun zinnen worden snel geblust
wanneer de zee zijn kloten kust
en in haar golven onderdompelt

De zee die neemt, de zee die geeft,
haar machtig koude water heeft
zijn handel tot een worm verschrompeld.

(Voor een volledig begrip moet je de discussie De homo op een integere manier op het forum maar lezen. Red. HVV)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

FIETSENSCHUUR (Bahdanovic stanza)



Straks valt mijn fietsenschuur om van ellende
Dakplanken rotten, de spanten zijn krom
Ik berg mijn fiets liever bij een bekende
Straks valt mijn fietsenschuur om

Buurman is altijd bereid me te steunen
Hij is een man vol van ijver en vlijt
Typisch een man waar een mens op kan leunen
Buurman is altijd bereid

Nu dus mijn schuur is hersteld en in orde
Dankzij de buurman, mijn handige held
Is ’t onderhand een paleisje geworden
Nu dus mijn schuur is hersteld