Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Steeds staren koeien in de wei
me minzaam aan wanneer ze mij
voorbij zien gaan
alsof ik diep onwetend ben
en slechts de oppervlakte ken
van hun bestaan.

En elke keer weer twijfel ik:
Is hun weemoedig wijze blik
wel wat het lijkt?
Nooit borrelt in een koeienkop
een heldere gedachte op
die mij bereikt.

’t Is wederzijds want men beschouwt
mij unaniem en vaak herkauwd
als drie keer niets.
Eén koe schokschoudert in haar vel
en loeit dan zacht: Maar hij heeft wel
een mooie fiets.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

I.M. Heere Heeresma



Citaat: Men moet als dichter wel over een gigantisch talent beschikken wil men niet na zijn - pak weg - twintigste jaar een infantiele, ja volstrekt belachelijke indruk maken.


Krekker… Bovekomme!

Daar gaat die gesse jongen uit Plan Zuid
Ruim vijftig jaar aan schrijverschap geleden
Vanuit de kinderkamer naar het strand gedwaald

In Rosa’s armen zachtjes uitgetreden
Wellicht meteen ter helle neergedaald
Het heeft geen zin hem hemelwaarts te liften

Zes meter teksten, was onlangs bepaald;
Verhalen, films, essays en schuine schriften
En zoveel uren radiogeluid

Hem niet te kennen: pure taalverarming
De mok komt door; lees voort bij de verwarming