Het vrije vers

Het leven is van tijdelijke aard
Een tegenligger kun je op je route
Per ongeluk en zeer frontaal ontmoeten
Omdat hij even op zijn i-phone staart

Soms gaat het met wat meer geweld gepaard
Verhardt cement zich langzaam om je voeten
En laat men je vervolgens vissen groeten
Terwijl de wereld boven verder vaart

Je wilt in het begin geen tijd verliezen
En werkt meteen vol enthousiasme aan
Een uitweg na het breken van de vliezen

Maar merkt dan verderop in het bestaan
Dat er tot slot niet veel meer is te kiezen:
In aankomst schuilt de zekerheid van gaan