Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Oud
Pixabay
 
De jaren leunen zichtbaar op zijn schouder
En ’t vel hangt hem wat losjes om het lijf
Het huizen in een haast failliet bedrijf
Is hem met elke ademtocht vertrouwder
 
Kortom: te krom, te oud, te weinig flair
Voor toelating tot de intensive care
 

Nu ethische commissies de ambtelijke plaatsvervanger van God dreigen te worden, begint de dichter zich langzaam zorgen te maken.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drie Carrolladen



Hij dacht dat hij een eekhoorn zag
Die knaagde op een pen.
Hij keek wat beter en het bleek
Jan-Willem van der Ven.
‘Een proefrit kan altijd’, zei hij,
‘In deze Citroën.’

Hij dacht dat hij een zwabber zag
Die zweefde naar de zon.
Hij keek wat beter en het bleek
Een grieperige non.
‘Buut vrij, jij bent hem!’ brulde hij
En dook van het balkon.

Hij dacht dat hij drie beren zag
Die klunsden met een krik.
Hij keek wat beter en het bleek
Een bakker met de hik.
‘Boe!’ zei hij. ‘Drie kadetjes en
Een halve krentenmik.’