Mamatandoorigedichten

Gegevens

Stemverklaring

 
Ik zal op Ernest van der Kwast gaan stemmen
Zijn boek, genoemd naar moeders rijst met kip
Mama Tandoori, kwam op één met stip
Zijn vlotte stijl en taal zijn niet te temmen

Zijn concurrentie lijkt zich vast te klemmen
Aan hoop, maar zit al in een diepe dip
Want ook al doet ze artistiek of hip,
Het helpt niet, zelfs geen bloes vol strakke memmen 

Ernest staat met geluk op goede voet
En vechten zit de schrijver in het bloed
Ook moeders deegroller is lang niet mis

Ze maalt niet om een rijmfout als gratis
Want hoor nu, de NS Publieksprijs is:
Een beeld en geld en gratis reizen! GOED!

Frits Criens
 

 

Mama Tandoori

Maar hoe zou zo’n jurylid strakjes gaan stemmen?
Bij toeval misschien, als een koploze kip?
Of heel conscientieus, zoals wijlen Kees Stip?
Graag zou ik de storm der onzekerheid temmen

Want ik wil dit winnen. De vraag blijft dus klemmen:
Hoe paai ik die jury? Met nacho’s en dip?
Met pennen vol slogans als: ‘Bosman is hip’?
Of zijn ze chantabel (die foto’s vol memmen…)? 

De enige troef die ik heb, is mijn voet
En dan nog niet eens een van vlees en van bloed
Dus hopen maar dat ik geen enkele maat mis

Misschien krijg ik Mama Tandoori dan gratis
Tenslotte, opdat dit gedicht adequaat is,
Vermeld ik een deegroller hier, kort en goed

Hendrik Jan Bosman

Het vrije vers

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Menu

Forum Recent

Bijdragen

Uit het archief

Hitler schreef light verse!



Onlangs werd na onderzoek bekend dat het boek Bloemen van het kwaad van Paul Damen het grootste literaire bedrog in Nederland sinds jaren is.
Het leek zo’n leuk idee: biografieën van dictators die poëzie geschreven hadden, met hun gedichten erbij.
Helemaal zelfstandig vertaald door Paul Damen uit oud-Turks, Chinees, Japans, Roemeens, Arabisch, enfin: uit elke mogelijke taal die hij niet machtig was.
En heel literair Nederland slikte het en prees het boek.
Vooral het gedicht van Hitler over zijn moeder, het zogenaamde ‘Mütti-gedicht’ ging erin als koek. Hugo Borst las het voor bij DWDD en schokte het publiek met de onthulling dat dit sentimentele gedicht van de Führer was.

Nu het boek door de mand gevallen is als één brok bedrog en plagiaat en ook blijkt dat al meer dan een eeuw bekend is dat dat gedicht niet van Hitler (alleen neonazi’s denken dat) , maar van Georg Runsky is en de andere ‘gedichten van Hitler’ ook allemaal vervalsingen zijn,  evenals een groot deel van de ‘gedichten’ van andere opgenomen ‘dictators’ is het wel sneu voor Paul Damen dat Het vrije vers in de archieven een vondst deed, waaruit blijkt dat Hitler wel degelijk een poging tot poëzie heeft gewaagd en bovendien nog light verse ook! Had hij tóch een echt gedicht van Hitler kunnen opnemen!



Dat het echt is is makkelijk te bewijzen volgens dezelfde redenering die Paul Damen in zijn boek volgt bij het gedicht dat Hitler zogenaamd in de loopgraven schreef.
Ik citeer hem letterlijk: “dat handschrift in de kopie klopt wél. Vervalser Kujau was toen nog veel te jong om überhaupt te kunnen schrijven. Vervalsingen brachten niks op, want men schaamde zich nog dood voor het Derde Rijk. De verzamelaar­stempel verwijst naar een collectie die wél authentiek is. “
Nou, dat geldt mooi ook voor ons gevonden gedicht van Hitler. Dat stempel wijst duidelijk op een authentieke verzameling. Een stempel bewijst alles.
Paul Damen heeft in zijn boek zowat alle gedichten geplagieerd uit Engelse vertalingen, maar wij laten de tekst gewoon in het Duits staan:

Gedicht

Ienie Mienie Mütti
Zehn Pfund Grütti

Ook een Mütti-gedicht dus, met een kostelijke woordspeling van de Führer.
En nou maar wachten op de krantenkoppen na deze sensationele onthulling en de doorwrochte recensies van de vaderlandse critici.

Licht

Liederlijk

Interessant