Alfabet
Pixabay
 
Heimwee
 
Toen Alfa voor het eerst zijn Bet ontmoette,
Heeft hij haar lang met kennersblik aanschouwd.
En nog dezelfde dag deed hij zijn aanzoek
En nog dezelfde maand zijn zij getrouwd.
 
En waren samen letterlijk gelukkig
En hadden lief in letterlijke zin.
En Bet schonk na verloop van negen maanden
Het leven aan een vierentwintigling.
 
Dat was de aanvang van de overwinning
Van dit geletterd, kinderrijk geslacht
Dat duizendtallen dromen heeft geschapen,
Maar honderdduizenden heeft omgebracht,
 
Dat menige bibliotheek heeft volgelogen,
Dat dagelijks smaad schrijft in het ochtendblad,
Dat laster pleegt in duizend conversaties,
Dat roddelt op het land en in de stad.
 
En was de dichter niet ter hulp gekomen,
en wisten wij na alle laster niet
Dat wat in proza enkel maar kan liegen
Tot waarheid wordt gelouterd in een lied,
 
Wie zou dan niet de tijd terug begeren,
Toen Alfa vrijgezel was en haast stom?
Wie zou niet liever vreedzaam vegeteren
In een sereen analfabetendom?
 
 
Ter nagedachtenis aan Daan Zonderland   15-08-1909  - 05-08-1977 
Uit: Er zwom een garrnaal door het Kattegat - Uitg. Bert Bakker 2007
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Amelanchier Lamarckii

Mijn bessen zullen nooit tot wasdom komen,
want in mijn tuin zijn merel, duif en mus.
Die vinden hier het toetje van hun dromen
en door hun aller vraatzucht komt het dus.

De mussen komen meestal met zijn allen.
De merels komen liever één voor één.
De duiven zijn bijzondere gevallen:
die eisen heel de boom voor zich alleen.

Bij aankomst eet de duif een enkel besje,
dan gaat hij zitten wachten in de top
en elke vreemde duif leert hij een lesje,
want hij alleen eet hier de bessen op.

Ben jij een mus die het geluk wil delen?
Of juist een merel die graag stil geniet?
Of toch een duif die niemand echt kan velen
en ieder ander als bedreiging ziet?