Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Soms lijkt het of je ’n halve aardkloot bent.
Op boomstronken sjouw jij een continent 
door India, in een menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
de maharadja zelf nog heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Tenslotte stierf je. Men behield je schaal
en een koolstofmeting moet nu gaan bepalen:
was jij het oudste dier ter wereld toen?

Er rest een schild vol korstmossen en gras.
Maar een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.
Ja, één keer nog je leven overdoen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Narcissus

narcist
Schilderij: Echo and Narcissus - John William Waterhouse
 
Ach, kon het maar als vroeger zijn!
Geen dokter en geen chirurgijn
heeft er een passend medicijn
ter leniging van minnepijn
 
Ik liet je vallen met een bons
Nu is het anders tussen ons
Je kijkt met een gebarsten frons
 
Mijn ziel heeft onvoldoende eelt
voor zo’n versplinterd spiegelbeeld