Als Christus aan het kruis droogt hij zijn vlerken,
zijn kleur is van de nachtzij, hellepek.
Met platvoeten en enterhaakse bek
een druipende sculptuur op kerk of zerken.
 
Zijn kop draait cirkels op de slangenek,
sinds Exorcist ook een der duivelswerken.
Bezeten is hij in dit bronsttijdperk en
zijn wijfje wacht hem op het takkendek.
 
Schaars sprokkelwerk tot knekelnest gekrikt.
Haar groene oog glanst naar hem, opgewonden.
Hij gorgelt naar haar en zij koert verstikt.
 
Wie kan de paring van die twee doorgronden?
Zij wordt betreden, in haar kuif gepikt.
Het maken van een ei duurt drie seconden.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Suikerbiet



De polderbollenbergen zijn het hoogst.
De landman wordt een gladdewegbereider,
de voerman wordt een langeafstandglijder:
de kleffeknollenclimax van de oogst.

Een enkeling herkent nu nog de geur
van hongerwinteroverlevingsrapen
waarzonder zij allang waren ontslapen,
vertrokken door de levenseindedeur.

De voetbal die geen oorlog in zich heeft
is vol van wolkenwitte sacharose.
Gemoedsverduistering is uit den boze
wanneer men zomerzoete liefde geeft.

Voor Moeder Aarde was ik al gevallen;
een prachtig wijf met parelsuikerballen.


Nu Witlof de gedeelde winnaar van de Turingprijs is geworden, heb ik meteen maar een inzending voor volgend jaar geschreven. Noodzakelijke ingrediënten: lange zelfgemaakte (eigengemaakte, aldus de dichter des vaderlands) woorden, groente, aarde en onbegrijpelijkheid.
En dan heb ik het nog niet eens over“verzoend en -strengeld”.
Klik hier voor de winnende gedichten:poezieweek.com/nieuws/2015/03-winnaars-turing.html
Op Facebook legt de dichter des vaderlands nog eens haarfijn uit wat hier zo goed aan is:www.facebook.com/video.php?v=986870228008441