Het vrije vers

Ze hield mijn hand een poosje stevig beet
En zei: ‘Wat blijft het fijn, de Costa Brava’
De koeltas was gevuld met ijs en cava
Het waaide, dus het voelde lang niet heet

We lagen naast elkaar, al ruim een uur
Genietend van het onbezorgde leven
Maar toen ik die fles cava wilde geven
Belandde vol mijn torso op haar stuur

We moesten lichtgewond de berm uit kruipen
Slecht plan om op een huurligfiets te zuipen