Je wou het vroeger vast met Pippi aan
Dan maakte je tenminste eens wat mee
Bij haar werd zelfs de schoonmaak dolle pret

Haar stoere vader was piraat op zee
Er stond een kist met munten naast haar bed
En dan die pakjes in haar holle boom

En kleine Witje vond je zeker vet
Het aapje Nilsson was je jongensdroom
En Pippi zelf was vrolijk en spontaan

Maar als ik naar je kijk, dan denk ik: Tja,
Die zit vast op de bank naast Annika

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Poète maudit. Slotwoord



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.