Met de feestdagen achter de rug, het nieuwe jaar weer op gang en de goddank ingevallen dooi bejubeld, kunnen we weer aan de slag met een versvorm die wat meer voorstelt.
De virelai post-moderne is bedacht door Bob Newman en heeft als voornaamste eigenschap dat het rijm uit de pas loopt met het metrische patroon. 

Een voorbeeld ter verduidelijking, want jullie stommelingen snappen natuurlijk weer niet wat ik bedoel (al moest ik zelf ook even nadenken):

Virelai post-moderne

Zeg, ken jij ook de mosselman
Die ons met mosselen verwent
Recht uit de zee?

Zo’n overheerlijk mosselmaal
Met prei en wortel in een pan?
Raffinement!

Nou, ken je die? Wat zeg je? Nee?
Jou onbekend als provinciaal?
Nou, jammer dan

Maar je kent wél de vissenvent?
Dan neem ik je toch daarheen mee?
En ik betaal

Het metrische patroon herhaalt zich hier na elke drie regels, terwijl het rijm om de vier regels herhaald wordt (abcd abcd abcd). Om goed uit te komen zijn hier dus 3 maal 4 (of  4 maal 3, als je uitgaat van het metrum) regels nodig. Duidelijk? Aan de slag!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Smartlappelijke afscheidsbrief



Mi lanct na di, en naar je ledematen,
sinds jij, Marie, mijn sponde hebt verlaten

en hokt met Hans. Een groter stuk verdriet
bestaat er, schat, van hier tot Peking niet.

Ik denk de lietzjemo maar door te zagen
nu jij waarschijnlijk nooit meer op komt dagen.

De tafel ook maar; onze tweezitsbank
en, netjes middendoor, de boekenplank.

Nu jij de mooie benen hebt genomen
hoeft nauwelijks de badkraan meer te stromen:

ik was van dag tot dag me schoon van vuil
met alle tranen die ik om je huil