ven van enjambemen-

                                             ten valt nog heel vies te-

                                             gen en ik moet erg wen-

                                             nen; ik heb nooit geschre-

                                                                                          ven in die raar gebro-

                                                                                          ken woorden, waar al le-

                                                                                          zend een reeds afgeslo-

                                                                                          ten regel (dacht je) we-

derom begint of lie-

ver doorloopt en dat zon-

der reden, wat me zie-

dend maakt, maar mij gewon-

                                                    nen geven doe ik ze-

                                                    ker niet, dus ik zal blij-

                                                    ven zwoegen, zwaar verbe-

                                                    ten, want het domme schrij-

 

Een versje als doorlopende regel in een cirkel kennen we wel, maar het citkelvers gaat nog iets verder. Niet alleen bestaat het uit één doorlopende zin zonder begin en einde en zijn de strofen in een cirkel geplaatst; ook de regels van de strofen lopen door en het begin van elke regel is het einde van een afgebroken woord aan het slot van de vorige.

Niettemin blijft rijm verplicht en wel abab in driejambige regels.

Toen ik op een exemplaar van Paul Griffin, auteur van meerdere light-versebundels , stiet (of stootte. Of stuitte?) moest ik wel even slikken, maar niets is mij te veel voor jullie, dus ik heb bovenstaand voorbeeld gewrocht.

Nu ga ik even iets drinken.

Nawoord
Zo'n koele dronk doet wonderen en ik herlees verbaasd het bovenstaande:
de strofen staan helemaal niet in een cirkel en circulatie is dan ook een betere vertaling voor circular dan cirkel . Het gaat om het doorlopen: de strofen zijn zo geplaatst dat geen witregel optreedt en ook hier de boel blijft doorgaan.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vreemdeling

Vreemdeling
Pixabay
 
De vreemdeling stond bij het meer te dromen
Zijn ogen op de waterplas gericht
Zijn zucht leek van oneindig ver te komen
 
En heimwee lag gegroefd in zijn gezicht
Daar stond die stille, mooie Aziaat
Te mijmeren als in een zoet gedicht
 
Zijn kleurige, opvallende gewaad
Beroerde zacht de sprietjes in het gras
De zon verdween en langzaam werd het laat
 
Een jonge eend zwom rustig in de plas
De man ontviel een korte, schorre kreet
Hij keek opzij en opende zijn jas
 
En voordat iemand zag wat hij nu deed
Had hij de eend verborgen in zijn kleed