Haar uiterlijk verdiende geen medaille
is veel te zacht gezegd, maar ze bezat
als troostprijs wel een hele slanke taille.

En innerlijke schoonheid dan? Geen spat!
Een loeder was ze, giftig, een harpij.
Toch kwam er ooit een vrijer op haar pad.

Een zomeravond op de Mookerhei
werd ze bevrucht, niet al te fijnbesnaard;
hij zag, hij overwon, hij kwam. En zij?

Ook zij vond het beslist de zonde waard;
zo’n lekker stuk, daar zag ze wel wat in.
Hij smaakte best. Dat zij nog heeft verklaard: 

‘In ieder einde schuilt een nieuw begin’,
dat lijkt me onwaarschijnlijk, voor een spin.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Requiem voor een mug

mug
Pixabay
 
De boer tot aan de nok toe vol protest
blijft doorgaan met het platteland verkrachten
we kunnen kennelijk niet meer verwachten
dan dat hij veel van de natuur verpest
 
Een kille kaalte die veel weerzin wekt
papavers, korenbloemen zie je zelden
wél weiden doods en glad als hockeyvelden
geen vlinder meer, geen vogel, geen insect
 
Wat? Geen insect? Ik neem die woorden terug
vannacht van drie tot zeker ver na vieren
zat tergend ouderwets dat beest te klieren:
die kennelijk niet uitgestorven mug
 
Hoewel het mij beslist veel moeite kost
bedreigde beestjes in te laten slapen
ben ik mijn moed wat bij elkaar gaan rapen
en heb hem uit mijn lijden tóch verlost