Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wat is het leven toch ontzettend duur!
De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
ik kan maar twee keer wekelijks uit eten.
Die euro maakt het leven grauw en zuur.

Met reizen is het voortaan passen, meten:
één voorjaarsweekje naar de Côte d’Azur,
misschien een reis naar de Chinese Muur,
maar méér vakantie kan ik wel vergeten.

Dus Greenpeace, Amnesty en Unicef
en soortgelijke schooiers; ik onthef
me van mijn naastenliefdeplichtsgevoel.

Nog één zaak blijf ik steunen met plezier:
uw bedelbrieven gaan bij ’t oud papier
dat opgehaald wordt voor een heel goed doel.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schoonmaaksonnet





Ik ben godin in ’t diepst van mijn gedachten
en net als Brahman zit ik zonder meid.
Truus schittert heel vaak door afwezigheid,
toch blijf ik hier in kalme glorie wachten.

Zelf kuis ik nooit. Mijn huis is dus niet schoon.
Een ander zal dat na één blik beamen:
je ziet er stof en plakvingers op ramen
en deuren. Tsja, maar ik zit steeds ten troon.

Nee, schoonmaak is geen werk voor een godin.
Het soppen maakt die hoge staat te schande.
Godinnen hebben nooit vereelte handen.
Ik ga me niet verlagen tot slavin.

Ik heet Marie-Louise, echt geen Truus,
mijn hoge staat vormt reden, geen excuus –

(Met dank aan Kloos & Dèr Mouw)