Ha eindelijk, een rustdag in de Tour!

Het hangen op de bank ben ik spuugzat

Geen Dijkstra- en Ducrotgeouwehoer

Ik pak vandaag de fiets en ga op pad

 

Nu mag IK vliegen over het parcours

En stevig stoempen op het buitenblad

Mijn snelheid zet het volk in rep en roer

Ik dender voort door platteland en stad

 

Pas uren later heb ik het gehad

En zorg ik thuis voor nachtelijk rumoer

Dan plof ik op de sofa, afgemat

En fluister ik het breedbeeldscherm bonjour

 

Gelukkig zijn er rustdagen zodat

Ik weer een week kan zitten op m'n gat

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Generatieconflict

generatieconflict
WikimediaCommons
 
Mijn jonge arrogantie was vrij groot:
Ik zou niet zoals hij met moeder trouwen
en elke dag met zware zakken sjouwen
maar later op hem neerzien als piloot
 
Alsof in hem een oermens was ontbloot
schonk hij me met zijn licht behaarde klauwen
een luchtreis die ik weken zou berouwen
waarna ik tot behoedzaamheid besloot
 
Dus liet ik me bescheiden imponeren
door buurman H want die was buschauffeur,
een soort piloot maar dan van lager sferen
 
Hij gaf mijn toekomstdromen weer wat kleur
en schonk me met zijn pet en zwarte kleren
tenminste de illusie van grandeur