Oekraïne
Pixabay
 
De wereld die ik zie is die van mij
Mijn kennis, mijn gevoelens, mijn gedachten
Mijn liefste mensen die me thuis verwachten
En alles wat m’n moeder zei
(En me is bijgebleven) 
De huizen waar ik heb gewoond
De vriendschap die me werd getoond
De liefde die ik heb bedreven 
En wat me in mijn leven is geschreven
Van mij alleen
Maar het bevreemdende besef erbij 
Dat dit principe geldt voor iedereen
 
Met elke dode die het strijdperk vraagt 
Gaat zoveel meer teloor nog
Er wordt een hele wereld weggevaagd
 
Elke oorlog is een wereldoorlog
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

November



Het al schaarse morgenlicht
wordt gefilterd door de nevels.
Ik loop bij gebrek aan zicht
tastend langs de huizengevels.
Het is koud en het is nat,
en ik heb het wel gehad.
O no!
No, no!
November.

Deze troosteloze maand
doet de doden weer ontwaken
en we lopen met betraand,
bleek gezicht ons moe te maken.
Het is nat en het is koud,
en de halve wereld rouwt.
O no!
No, no!
November.

Bomen strooien deze tijd
straten vol met dorre blaadren.
Op dit knisperend tapijt
horen wij de winter naadren.
Het is koud en het is nat,
en ik ben het meer dan zat.
O no!
No, no!
November.