Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ze woonde in de Doctor Schaepmanstraat,.
Hoe die voorbije meid in godsnaam heette
verdween in het dossier ‘Voorgoed vergeten’,
terwijl zijn naam nog in ’t geheugen staat.

De paus benoemde hem tot huisprelaat.
Ook heeft hij in het parlement gezeten,
ultramontaan en daarom wat gespleten,
bleek hij sociaal bewogen democraat.

Als dichtend tijdgenoot van Willem Kloos
werd hij niet door diens scherpe pen gespaard,
(als redenaar ontving hij meer applaus).

De Tachtiger vond hem een hopeloos
verouderd man en heeft zijn werk verklaard
tot lauwe retoriek in roomse saus.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pakjesavond

sintWikimediacommons
Illustratie: Wikimedia Commons
 
Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
 
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep ik pas,
 
Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
Dat ik 't zou krijgen. Thuis heb 'k niet gepraat
Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen,
 
Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.
 
Johan Andreas Dèr Mouw (1863-1919)