m'n vrouw vertrok en een illusie lichter
moest ik dan toch geloven aan een baan
een dame keek mij wenkbrauwfronsend aan
en sprak met droeve klank: u bent dus dichter

vervolgens vroeg zij streng en veel gerichter
of ik wellicht ook écht werk had gedaan
met onverbloemde trots zei ik spontaan:
ik was ook filosoof en vredestichter

ze zuchtte en ze zweeg een hele poos
maar pakte toen wat voorbedrukte bladen
gegaap liet mijn gedachten simpel raden:

het is al laat, straks wordt de barman boos
ze stopte de papieren in een lade
waarop in klare taal stond: HOPELOOS


Tekst: Daan de Ligt
Melodie en zang: Vera De Brauwer

Luister hier naar het gezongen gedicht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drievliet



het pretpark is gevuld met zomersproeten
wel zeven keer gaan zij de achtbaan rond
de dag genieten zij met open mond
er rust een streng verbod op heilig moeten

hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route

de Tijd doodt dagen in het reuzenrad
en volgt het kinderspel met lede ogen
hij weet en vreest wat later komen gaat

ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest ze slechts het spel van onvermogen
in ’t spookhuis waar zijn klok de uren slaat

(Uit de bundel Voldaan, uitgeverij Liverse)