Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De schinkelwink zit triest in bad,
allenig, zonder eendjes.
Ze heeft geen protzels, moet op pad
op korte, kromme beentjes.

Ze heeft een protzelschinkeltuig
en schinkelt om den brode.
De weg is lang, het pad is ruig,
maar protzels zijn de mode.

Na lange tijd komt zij weer thuis,
een grote tas vol protzels,
haalt haar machientje uit de kluis
en slurpt een bord met schnotzels.

Daarna doet zij de streuvels dicht
en schinkelt in het donker
want dat is schinkelwinkse plicht,
zo staat het in de Glonker.

Nee, niemand weet hoe zij het doet.
Wil jij er ééntje kopen?
Dit is mijn raad, dus luister goed,
zet al je oren open:

de schinkelwink houdt niet van geld,
van bloemen, boterkoeken,
een bord vol schnotzels is wat telt...
dus veel succes bij 't zoeken!

De gezongen versie valt te beluisteren op http://veradebrauwer.nl

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Eigen fruit eerst

De autochtone appel, pruim en peer
Er wordt nog maar sporadisch in gebeten
De mensheid lijkt door importfruit bezeten 
Ons eigen ooft hoeft vrijwel niemand meer

Een kijkje op de weekmarkt doet me zeer
Daar wordt met kiwi en banaan gesmeten
Geen autochtone appel, pruim of peer
Er wordt nog slecht exotisch fruit gesleten

We moeten strijden voor een ommekeer
We mogen onze vruchten nooit vergeten
Dus zuiver net als ik de voedselketen
Bijt slechts in Hollands fruit en red de eer
Van autochtone appel, pruim en peer