manzochtvrouw
 
Omdat ik liefde, sfeer en warmte miste
begon ik heel voorzichtig met romances.
Ik kreeg al snel te maken met avances
van dames die beslist van wanten wisten.
 
Ze bleken assertief en reuze mondig.
Dus was het even zoeken naar chemie:
zíj namen steeds voortvarend de regie
en wilden wel een vent, maar niet kortstondig.
 
Mijn eerste lief was uiterst principieel.
Een wereld zonder kwaad was haar ambitie
maar na een aantal jaren bij justitie
zag zij in ieder mens een crimineel.
 
Mijn tweede lief verwierf een vreemde trek.
Ze werkte lange tijd als psychiater
en functioneerde optimaal, maar later
zag zij op straat in iedereen een gek.
 
Ten derde male werd ik bruidegom:
mijn nieuwe vlam, docent in hart en nieren,
streed dagelijks met klierende scholieren
en vond de mensheid daarom lui en dom.
 
Ik weet het, over smaak valt niet te twisten.
Ook moeten wij niet generaliseren,
maar was ik u dan zou ik niets riskeren

met psychiaters, juffen en juristen.

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het gedicht


(Caspar David Friedrich, 1835, Herfst)

Hoge bomen aan het water
neigen zwijgend in de wind.

Donk're bossen, wijdse heiden,
liggen stiller, zonder zon.

Regen veegt verstoorde sporen
van de langbegane laan.

Stormen vormen kwade dagen,
kraaien waaien uit hun huid.

Oude houten kromgetrokken
struiken buigen tot de grond.

Grijze zwijnen, samengaande,
zoeken voedsel als het kan.

Op de grond, de vele beestjes
zijn verscheiden, afgemat.

Witte vissen onder golven,
in de kilte trager gaand.

Buiten luiden gakgezangen,
tomen vogels trekken weg.

Langverwachte keuren kleuren
maken blaad'ren wondermooi.

Voel de koelte van de nachten,
binnen is het heerlijk weer.

Lekker herfstig zijn de tijden,
witte winter gonst z'n komst.