schrik2
Foto: Creative Commons
 
Ik slenter nietsvermoedend langs een flat,
een avondloopje, zonder iets te moeten,
valt plofklaps daar een kerel voor mijn voeten.
Het scheelde weinig of ik was geplet.
 
Gesprongen dus, vanaf etage elf.
Zo’n vent denkt ook alleen maar aan zichzelf.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pech



“Wat zou die Kamerleden toch bezielen?
Oké, ik heb die uitspraak ooit gedaan,
Maar daarvoor bood ik mijn excuses aan,
Toch rijdt dat nu mijn loopbaan in de wielen.

Ik was op weg, helaas ben ik gestrand,
En (ja hoor!) zonder praatpaal bij de hand.”