Zwaar
Pixabay
 
Dolores gaat ten onder aan getob,
zelfs over wissewasjes blijft ze malen,
haar dag bestaat uit piekeren en dalen,
maar denk niet dat ze klaagt: ze kropt het op.
 
Ze troost zichzelf met kilo’s honingdrop,
verorbert bergen ijs op sorbetschalen,
bezat zich aan likeur in proeflokalen
en snoept bonbons, ze tussendoort non-stop.
 
Zo kan een mens door suiker en chagrijn
een binnen- én een buitenvetter zijn.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

onverwoestbaar mooi



De zelfbenoemde poëzie-elite
Vond hem als dichter maar van laag allooi
Zijn rijmkunst, in haar ogen, was geklooi
Waarop zij van haar toren uit kon schieten.

Ik denk niet dat het hem echt kon verdrieten
Dat men hem in die toren zag als prooi.
Hij deed naar die eliteplek geen gooi
En ging er ook het liefst niet op visite.

Hij kon van strakke vormen juist genieten
En wilde zijn gedachten in de plooi
Van sonnettettes en sonnetten gieten

Ik houd voor hem een welgemeend pleidooi
Want hij behoorde tot mijn favorieten.
Ik vind zijn verzen ‘Onverwoestbaar mooi’.