Waaghals
Pixabay
 
Vaak moet ik naar het ziekenhuis met spoed:
ik ben te ongedurig bij het skiën,
ik hak het brandhout en ik klief mijn voet,
ik hinkstapspring en breek mijn voetbalknieën.
 
Gewaagde spelletjes in overvloed,
een tandem rijden wij graag met z’n drieën,
dit weekend ben ik bijna doodgebloed
bij zelfbedachte jackassfantasieën.
 
Veel avontuurlijks heb ik uitgebroed,
ik ken geen rem, geen angsten, geen fobieën,
de Eerste Hulp misprijst mijn overmoed
en hekelt mijn frivole clownerieën.
 
Brancardvervoer beschouw ik als een zegen:
zo kom ik daar tenminste nog gelegen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nee, niet weer!

Stupide voorjaar, koleriek geluid!
Het onkruid schiet gemeen de aarde uit,
mijn grote rozenbed schreeuwt om zijn snoei
en overal drenst speenkruid, schel in bloei.

Het hoge grasveld kijkt mij tergend aan.
Een mol is sarrend door het perk gegaan,
terrassen zitten onder kwelziek mos
en vogels krijsen al mijn weerzin los,

dus van mijn huis met tuin heb ik veel spijt.
In maart reeds baal ik van de wrange plicht
de klussen weer alleen te moeten klaren

en sinds het tieren van de grijze haren
heb ik rond half april steeds spit, wellicht
vandaar dat men ook spreekt van passietijd.



Uit: "De Tweede Ronde", herfst 2004