Het vrije vers

 

 

Nu tal van ouders in Amerika
Hun kinderen naar merken gaan vernoemen
Verwordt vast dit vernoemen tot verdoemen
Want ga de consequenties maar eens na:

Men noemt een kind bijvoorbeeld vlot Armani
Om zo een schijn van stijl te concipiëren
Terwijl het enkel zal stigmatiseren
Die uiterst statushongerige branie

De hoon die zo'n Armanikind zal horen
Wanneer zij voor de Zeeman is geboren...

 

 

Mijn buurman wou de schutting renoveren.
De auto van mijn opa gaf de geest.
De schaakclub vierde pas haar lustrumfeest –
of ik wellicht daarin wou investeren?

 

Het dak van het gemeenschapshuis ging lekken.
Mijn tante zocht een sponsor voor haar boek.
Een nichtje belde aan met pakken koek –
of ik de Scoutingkas eens flink wou spekken?

 

Zo werd het langzaam duidelijk voor mij
wat men bedoelt met VriendenLoterij.

 

Laatst reed hij hier, de Google fotowagen,
met op het dak zo’n hightech apparaat
dat kiekjes maakte van de hele straat,
dus zwaaide ik, zodat ze mij goed zagen.

Op Streetview heb ik onderzoek verricht.
Daar stond ik! Maar wat denk je? Geen gezicht … 

 

Adobe Firefly

Een jong konijn sprak laatst te Kaus:
'Ik ga lijp hard op dance en house
Suzan & Freek en Roxy Dekker
En ook op Boef ga ik dom lekker
Dus ja, ik krijg zo'n flip van pop
Dat ík vanzelf er Hip

 

Hoe moet dat straks op het bordes?
Ze noemde zich een Drs.
Helaas, zo blijkt uit haar CV
behaalde zij niet eens haar P.

Beoogd D66-staatssecretaris Van Berkel trekt zich terug vanwege onjuist cv

 

Mohamed_hassan op Pixabay
Content License - Pixabay

 

ik zit op de tribune in Milaan
want curling is de passie in mijn leven
we zingen, springen, schreeuwen en we waven
wat had ik graag daar op het ijs gestaan

ik glipte langs een steward, had ruim baan
en vroeg een Tsjech zijn bezem af te geven
ik veegde drie seconden, ging haast zweven
er kwam een meute ordediensten aan

ik stoeide, gaf me over en ik lachte
kon tegen deze bullen niets beginnen
een Milanese cel die mij toen wachtte

ik mocht me in dat hok een nacht bezinnen
bleef trots op die Olympische gedachte
van 'meedoen is belangrijker dan winnen' 

 

 

 

Hij sprak laatst een dame in Poortvliet
Hij vond haar geweldig een moordgriet
Ze had zich vergist
De sneltrein gemist
Vandaar dat hij dacht ach ze spoort niet 

 

 

 

 

Zij vloog zo sierlijk van de schans
Hij deed de Noordse combinatie
Ze kregen na een week gesjans
Een hechte lange-lat-relatie

 

De evolutie heeft ons veel gebracht,
gemakken om de mensheid mee te dienen:
relaxfauteuils, condooms, de Wegenwacht
en voedingssupplementenvitaminen.

Het is te danken aan ons voorgeslacht,
hun noeste arbeid en hun discipline,
dat anno nu comfort ons tegenlacht:
geen ganzenveergedoe maar schrijfmachine.

De mens van nu is liever lui dan moe.
Als vroegpensioener leef ik als bejaarde:
met Thuisbezorgddiner en Malibu
relaxend in de schoot van Moeder Aarde.

Mijn leven? Facebook, Netflix, Spotify
en af en toe wat dichten met AI.

 

Eerst moest ik mij gedeeltelijk ontkleden
om voor profeet model te kunnen staan
want die vond broeken kennelijk profaan
of wilde er zijn geld niet aan besteden

Daarna moest ik een podium betreden
om kunstenaars hun gang te laten gaan
in ’t kader van mijn veel bekeken baan,
wat zij dan ook vol overgave deden

Ik heb geen last van eeuwigheidsverlangen
maar stond daar wel aan het idee te wennen
dat ik lang na mijn dood nog zichtbaar blijf

Als ik in een museum kom te hangen
kan nageslacht mij mogelijk herkennen
als heilige met weinig om het lijf

 

 

 

Vaar naar de vuurtoren
Knipoog naar Lelystad
Back to the sixties
VerzamelStip II

Penfruit Prullaria
Kutlulletrutmoeder
Eeuwige Almanak
Omtrent Deedee

 

Ik heb het als verstokte roker zwaar
Bij popconcerten moet ik uit de zaal gaan
En mag bij treinstations verplicht voor paal staan
De mens die rookt is constant de sigaar

Op borrels ben ik saai en asociaal
Wanneer ik na een doorsnee flutgesprekje
Een paar minuten weg ben voor een trekje
Het laat me koud, ik blijf mijn peuk loyaal

Dit weekend bij een gala stond ik paf
Een forse surveillant sprak: ‘Ho eens even
Ik vraag u om uw maatpak af te geven
U weet toch van het kledingvoorschrift af?’

Totaal verbijsterd riep ik: ‘Are you joking?’
Hij wees me naar een bord dat zei: ‘No Smoking’

 

 

 

 

 

Ja, deze moet het wezen
Hier hebben we iets aan
Na uren zenuwpezen
Ja, deze moet het wezen
Omdat we hier op deze
Niet in ons blootje staan
Ja, deze moet het wezen
Hier hebben we iets aan

 

Voor mij geen vaste vormen
Mijn metamorf bestaan
Doorstond reeds vele stormen
Van windkracht tot orkaan

 

Ik kan heel groot zijn maar ook klein
Ben vaak met soortgenoten
Die net als ik veelvormig zijn
In kleur en stijl en grootte

 

Soms ben ik even weg, jawel
Om elders te verschijnen
Het is een wonderbaarlijk spel
Van zijn en weer verdwijnen

 

Vervormd als mens of dier of ding
Vertoef ik in het blauw
Dan zorg ik voor verwondering
Vanuit de aardse schouw

 

Zolang ik mij nog hier bevind
En langs de hemel glijd
Laat ik mij drijven door de wind
In eindeloze tijd

 

pixabay


Mentaal ben ik actiever dan fysiek.
Soms maak ik ’s morgens vroeg sportieve plannen,
en lukt het bijna om me te vermannen
tot tennis, basketbal of atletiek.

Maar als mijn neus gestreeld wordt door gebaklucht
kies ik spontaan voor koffie met gemakzucht.

 

 

De morgenstond
Genietend liep hij op het wad
De morgenstond
Totdat hij daar een lichaam vond
'Zij heeft het leven liefgehad'
Was wat er in het ochtendblad
De Morgen stond  

Een schurftmijt in Mariapeel
speelt wonderbaarlijk goed toneel.
Van Venus tot Lucretia,
van Jeanne d’Arc tot Julia,
van Circe tot Emmanuelle -
je krijgt de kriebels van haar spel.
Zij beeldt hen overtuigend uit
en kruipt gewoon in elke huid. 

 

In glazen bakken tegen de garage
Verzorgt mijn vrouw van eitje tot insect
De cyclus van de koninginnenpage

De pop voert een gevecht dat meelij wekt
Als hij volgroeid uit zijn cocon komt breken,
Wat zich als stille martelgang voltrekt

Maar als de laatste kreukels zijn gestreken
Verwarmt de zon het opgepompte lijf
Waaraan de vlindervleugels fleurig spreken

Ik ben geen pop die vurig strijdt, maar blijf
In onvervulde dichtersdromen hangen,
Besluiteloos in mijn cocon gevangen
Waar ik met zelfgebonden handen schrijf